Γ. ΝΤΥΕΡ

Γ. ΝΤΥΕΡ
Θα ήθελα να ταξιδέψω όσο πιο μακριά μπορώ. Θα ήθελα να φτάσω τη χαρά που είναι στην ψυχή μου. Και ν΄αλλάξω τα σύνορα που ξέρω και να νιώσω τη σκέψη και το πνεύμα μου να ωριμάζουν. Θα ήθελα να ζήσω, να υπάρχω, ¨να είμαι". Και να ακούω τις αλήθειες μέσα μου.

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

BULLYING, ΜΙΛΑ! ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ...

Bullying: Όταν το καψόνι στα πρωτάκια μετατρέπεται σε μάστιγα

Πόσες φορές έγινες αυτόπτης μάρτυρας σε περιστατικό, όπου ένας πιτσιρικάς - όχι πάνω από 13 - χτύπησε τον αδύναμο συμμαθητή του για να γίνει αρεστός στη μαθητική κοινότητα ή για επίδειξη ισχύος στην παρέα του;
http://static.in.gr/webstatic/BAF635ADFDFA538868DE42F750853744.jpg
Πόσες φορές γέλασες με την κοπελίτσα στη γαλαρία των θρανίων που συνέχιζε να κάνει κοτσιδάκια στα μαλλιά της, ενώ εσύ βαυκαλιζόσουν για τη θηλυκότητά σου, πίσω από το κραγιόν που δανείστηκες από τη μεγαλύτερη αδερφή σου;

Παραδέξου το. Ακόμα και αν σε ενοχλούσαν οι καβγάδες στο σχολείο κατά των πιο αδύναμων, των πιο δειλών, των έγχρωμων, των διαφορετικών, ποτέ δεν "μπλέχτηκες" και ας ήξερες ότι το θύμα ήταν ανίσχυρο να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Όταν η βία στα σχολεία έγινε… μόδα και τα καψόνια στα "πρωτάκια"… θεσμός, εσύ απλά έτρεξες για να προφυλαχτείς.

Στη θέα του "φατούρου" κατά του αγοριού που είχε λίγα κιλά παραπάνω, εσύ μειδίασες αδιάφορα. "Ανώριμα μωρέ, τι περιμένεις".
Το θέμα θα κουκουλώνονταν άλλωστε πίσω από τον φαύλο κύκλο του "εκείνος μου επιτέθηκε πρώτος, κυρία" και στη χειρότερη, με την επιβολή ωριαίας ή ημερήσιας αποβολής από την αίθουσα.

Αν στη μνήμη του ανήλικου συμμαθητή χαράχτηκε για πάντα η στιγμή της σωματικής βίας εναντίον του και αν ο ίδιος στιγματίστηκε στα αυτοσχέδια πηγαδάκια ως "βουτυρομπεμπές, σπασικλάκι, φυτό", μη μπορώντας να σε κοιτάξει ποτέ κατάματα, με τον φόβο της επανάληψης της "κακιάς στιγμής", δεν το έμαθες μάλλον ποτέ…

Ο σχολικός εκφοβισμός, το γνωστό σε όλους πλέον bullying, άρχισε να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις στην χώρα μας, κυρίως μετά το 2000. Ειδικοί αναλυτές συνδέουν την έξαρση των φαινομένων με την αύξηση εισροής μεταναστών.

"Είναι αλήθεια όμως ότι όσο τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης εντείνονται, τόσο τα συμπτώματα πληθαίνουν", κρούουν τον κώδωνα κινδύνου εκπαιδευτικοί.

Το bullying στη μέση εκπαίδευση… σε αριθμούς

Η διεξαγωγή ερευνών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ήδη από το 2002, αποδεικνύει ότι γονείς και παιδαγωγοί πλέον εκφράζουν εντονότερη ανησυχία απέναντι σε φαινόμενα "τραμπουκισμών" που εισέβαλαν στις σχολικές αίθουσες με το "έτσι θέλω".

Στην έρευνα – που αναμένεται να παρουσιαστεί στα τέλη του 2012 – μελετήθηκαν 852 μαθητές από 25 σχολεία της Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πάτρας και Ιωαννίνων.

"Αναπάντητο όμως παραμένει ποια περιοχή πρωταγωνιστεί σε ανάλογα φαινόμενα", λέει χαρακτηριστικά ο κ. Νικηφόρου.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι:

* Στις χώρες του Νότου, ο εκφοβισμός είναι περισσότερο έμμεσος, γεγονός που οφείλεται στις στενότερες οικογενειακές σχέσεις, ενώ στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, οι θύτες μετατρέπονται σε επιθετικότερες φιγούρες.
* Στην Ελλάδα, ο εκφοβισμός, η λεκτική και σωματική βία, οι απειλές και ο τραμπουκισμός μεταξύ συμμαθητών προέρχεται συνήθως από εξωγενείς παράγοντες, όπως οι ισορροπημένες ή μη σχέσεις στην οικογένεια, η αύξηση της εγκληματικότητας, της μετανάστευσης, ενώ και οι τρέχουσες οικονομικές συνθήκες επηρεάζουν την σχολική συμπεριφορά.

* Οι θύτες το 2002 άγγιζαν το 9,1% της σχολικής κοινότητας, το 2010 το 15%, ενώ το 2012 υπολογίζεται ότι θα υπερβεί το 16%.

* 2 στους 3 μαθητές έχουν γίνει θεατές περιστατικών ξυλοδαρμού, το 26% έχει πέσει θύμα βίας τουλάχιστον μία φορά στην ζωή του, 3 στα 10 παιδιά σιωπούν απέναντι σε φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού, ενώ 1 στα 10 έχει ασκήσει βία εις βάρος συνομηλίκων ή συμμαθητών του.

* Το 30% των μαθητών έχει δει αυτοσχέδιο βίντεο με υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά μαθητών ή εκπαιδευτικών (ιντερνετικό bullying).

* Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι 8 στα 10 παιδιά νεαρής ηλικίας δεν θεωρούν την βία δικαιολογημένη.

Όσον αφορά στο προφίλ του θύτη και του θύματος, η εν λόγω έρευνα καταλήγει στα εξής συμπεράσματα:

* Το 24% των αγοριών συμμετέχουν σε καβγάδες τρεις φορές τον χρόνο, ενώ οι μαθήτριες μόλις μία φορά. Άρα, συνήθως το bullying είναι γένος αρσενικού.

* Η έξαρση των φαινομένων λεκτικής ή σωματικής βίας είναι πιο συνήθης στο Γυμνάσιο και σε ηλικίες από 13 έως και 15 ετών, όπου οι μαθητές κάνουν το πρώτο βήμα της πλήρους αποδέσμευσης από την παιδική ηλικία.

* Ο μαθητής – θύμα είναι συνήθως χαμηλού οικονομικού επιπέδου, αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας ή έχει γενετική δυσμορφία, που δεν του επιτρέπει να επιβληθεί σε παρέες. Το αίσθημα κατωτερότητας προκαλούν και επίκτητα προβλήματα, όπως η ακμή. Τα περισσότερα παιδιά – θύματα δεν είναι εκ φύσεων κοινωνικά και δεν συμμετέχουν στα σχολικά κοινά.

* Στους θύτες αναγνωρίζεται το χαρακτηριστικό του μειωμένου ενδιαφέροντος για το σχολείο, οι συχνές απουσίες, το "ανήκειν" σε σχολικές συμμορίες, αλλά και το γεγονός ότι προέρχονται συνήθως από αυστηρούς ή αυταρχικούς γονείς.

Μίλα... Μην φοβάσαι

Δεκάδες σύλλογοι διδασκόντων προβαίνουν καθημερινά σε αναφορές και καταγγελίες για την "εκτός ελέγχου"κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία.

Εθελοντές παιδοψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και ειδικοί ερευνητές απαντούν σε δύο τηλεφωνικές γραμμές όλο το 24ωρο, προκειμένου να βοηθήσουν όσους τολμούν να μιλήσουν κατά της νέας μάστιγας και να βοηθηθούν.

Από την μία, η γραμμή "Μίλα, μην φοβάσαι" (11 - 6111) της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου και από την άλλη, το 801 - 8011177 που λειτουργεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

news247.gr









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μάθηση χωρίς σκέψη είναι χαμένος κόπος. Σκέψη χωρίς μάθηση είναι κίνδυνος. Κομφούκιος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

Αγαπητά παιδιά,

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.

Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Η Δήμητρα Μηλ. διαβάζει και σας προτείνει....ψάξε στην ομώνυμη ετικέτα παραπάνω στα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ....

Η Δήμητρα Μηλ. διαβάζει και σας προτείνει....ψάξε στην ομώνυμη ετικέτα παραπάνω στα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ....

ΕΚΕΒΙ

ΕΚΕΒΙ
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Cute Finding NemoCute Finding Nemo

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Ν. ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Μ.ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ...από τον Skipper

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ...από τον Skipper
τα 10 πιο αγαπημένα μου βιβλία που με ταξίδεψαν.....

να μην ξεχάσω να δανειστώ και να διαβάσω...

  • Ο Θεός των μικρών πραγμάτων, Arundhati Roy
  • Δυο φορές Έλληνας, Μένης Κουμανταρέας
  • Οδυσσέας, James Joyce
  • O μύθος του Σίσσυφου, Αλμπέρ Καμύ
  • Μεγάλες προσδοκίες
  • Ο θεός των μικρών πραγμάτων
  • Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
  • Μικρά Αγγλία, Καρυστιάνη
  • Σιντάρτα, Έρμαν Έσσε
  • Έρως, θέρος, πόλεμος, Ευγενία Φακίνου
  • Το μονόγραμμα, Οδυσσέας Ελύτης
  • Τα ρω του έρωτα, ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
  • 100 χρόνια μοναξιάς, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
  • Ο Αλχημιστής, Π. Κοέλο
  • Το όνομα του ρόδου, Ουμπέρτο Έκο
  • Ο κόσμος της σοφίας, Γκάαρντερ

Η γιορτή των ερωτευμένων πλησιάζει. Διαβάστε τα ερωτικά ποιήματα στην Ετικέτα "ΈΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ" και ψηφίστε το ερωτικό ποίημα που σας άρεσε περισσότερο(μπορείτε να επιλέξετε 1 ποιητή ή και περισσότερους)

ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ἔρως, ὃς ἐν κτήμασι πίπτεις, ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις, φοιτᾷς δ’ ὑπερπόντιος ἐν τ’ ἀγρονόμοις αὐλαῖς· καὶ σ’ οὔτ’ ἀθανάτων φύξιμος οὐδεὶς οὔθ’ ἀμερίων σὲ γ’ ἀνθρώπων. Ὁ δ’ ἔχων μέμηνεν.

Ρ. Μ. ΡΙΛΚΕ

Βγάλε τα μάτια μου: μπορώ να σε δω
Κλείσε τ’ αυτιά μου: μπορώ να σε γρικήσω
Και χωρίς πόδια μπορώ σ’ εσε να ρθω ,
Και δίχως στόμα μπορώ να σ’ εξορκίσω.
Σπάσε τα μπράτσα μου: θα σε κρατά η καρδιά μου
Πνίξε μου την καρδιά, μα το μυαλό μου θα χτυπά.
Κι αν ρίξεις στο μυαλό μου τη φωτιά,

Θα σε κρατώ μες το αίμα μου κλεισμένον.


ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

… για να γεννηθείς εσύ,
κι εγώ για να σε συναντήσω
γι’ αυτό έγινε ο κόσμος…


ΣΟΦΟΚΛΗΣ, Αντιγόνη, στ.523

" Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν. "

"Δε γεννήθηκα να μοιράζομαι το μίσος αλλά την αγάπη"