Γ. ΝΤΥΕΡ

Γ. ΝΤΥΕΡ
Θα ήθελα να ταξιδέψω όσο πιο μακριά μπορώ. Θα ήθελα να φτάσω τη χαρά που είναι στην ψυχή μου. Και ν΄αλλάξω τα σύνορα που ξέρω και να νιώσω τη σκέψη και το πνεύμα μου να ωριμάζουν. Θα ήθελα να ζήσω, να υπάρχω, ¨να είμαι". Και να ακούω τις αλήθειες μέσα μου.

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Ιf Elgin...






Τον Αύγουστο του 2009 ο φωτογράφος και συνθέτης Άρης Καλογερόπουλος επισκέφθηκε το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Μέσα στις αίθουσες που φιλοξενούνται οι ελληνικές αρχαιότητες είδε κάτι που, όπως λέει, του προκάλεσε δέος, αλλά και μεγάλο πόνο.


Δέος ένοιωσε εμπρός στην απίστευτη ομορφιά των ελληνικών έργων τέχνης της κλασικής εποχής και πόνο γιατί τα αντικείμενα αυτά βρίσκονταν τόσο μακριά από τη γη που τα γέννησε.


Η διήγηση του Άρη Καλογερόπουλου, όπως αναγράφεται στην ιστοσελίδα της κίνησης «I am Greek and I want to go home» (www.iamgreek.gr), που δημιούργησαν μαζί με τον Αλέξη Μανθεάκη με σκοπό τον επαναπατρισμό των ελληνικών μνημείων, προκαλεί αίσθηση.

«Μακριά από τον ήλιο και τον ουρανό της Ελλάδας, σπασμένα και κυρίως μισά, τα τμήματα του Παρθενώνα, ο οποίος στέκεται στην Αθήνα εδώ και χιλιάδες χρόνια, απλώς κρέμονται στερεωμένα, χωρίς κανένα νόημα», εξηγεί ο καλλιτέχνης, προσπαθώντας να περιγράψει την εσωτερική επιθυμία που τον οδήγησε στη λήψη και στη δημοσίευση των φωτογραφιών από τα «ξενιτεμένα» ελληνικά γλυπτά και αγάλματα.

Ο Άρης Καλογερόπουλος ζει και δραστηριοποιείται στο Όλντενμπουργκ της Γερμανίας. Η πρώτη φωτογραφία δημοσιεύτηκε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, τον Φεβρουάριο του 2012. Ακολούθησαν πολλές άλλες, οι οποίες άρχισαν να αναμεταδίδονται από χιλιάδες ανθρώπους με εντυπωσιακό ρυθμό, προκαλώντας αίσθηση, δημόσια στήριξη, δράσεις και -τελικά- την κίνηση. Η επίσημη ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας έγινε πραγματικότητα στις 14 Ιουλίου 2012.

Πρώτη επαφή του εικονικού επισκέπτη είναι ένα βίντεο με φωτογραφίες, στις οποίες περίοπτη θέση έχει η εικόνα της Καρυάτιδας, της μοναδικής Κόρης του Ερεχθείου που βρίσκεται στο εξωτερικό. Οι μικρές, αλλά δυνατές φράσεις που τις συνοδεύουν, δίνουν τον τόνο: «Βοήθησέ με να γυρίσω στον τόπο μου», «Μπορείς να κλέψεις ένα άγαλμα, αλλά δεν μπορείς να κλέψεις την καταγωγή μου», «Με κρατάνε όμηρο», «Βοήθησέ με να γυρίσω σπίτι μου», «Γεννήθηκα στην Ελλάδα, οι αδελφές μου είναι εκεί», «Μόνη».

Μόλις πριν από λίγες μέρες, κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο η νέα εκστρατεία του «I am Greek and I want to go home». Επίκεντρό της, το βίντεο με τις ειδικά επεξεργασμένες φωτογραφίες, που αναπαριστούν περιβόητα μνημεία του κόσμου, μισοκατεστραμμένα, έτσι όπως τα φαντάστηκε ο καλλιτέχνης ότι θα διαμορφώνονταν αν ο γνωστός λόρδος του 19ου αιώνα τα είχε επισκεφτεί. Μια μικρή φράση, από την οποία κάθε φορά αλλάζει μόνο το όνομα της πόλης, τις συνοδεύει.















«Αν ο Έλγιν ήταν στο Παρίσι», ο πύργος του Άιφελ θα ήταν μισογκρεμισμένος. Αν είχε περάσει από τη Νέα Υόρκη, το Άγαλμα της Ελευθερίας θα ήταν κομματιασμένο. Ο Χριστός Λυτρωτής -το ορόσημο του Ρίο ντε Τζανέιρο- αποκεφαλισμένος. Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου, στο Βατικανό, χωρίς τρούλο. Οι γιγαντιαίες μορφές των τεσσάρων Αμερικανών προέδρων από το Μνημείο του όρους Ράσμορ στην Ντακότα, κατακερματισμένες. «Ο Έλγιν, όμως, πέρασε από την Αθήνα», αναγράφεται στην τελευταία -ανεπεξέργαστη- φωτογραφία. Είναι ο Παρθενώνας.
ΠΗΓΗ...http://erroso.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μάθηση χωρίς σκέψη είναι χαμένος κόπος. Σκέψη χωρίς μάθηση είναι κίνδυνος. Κομφούκιος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

Αγαπητά παιδιά,

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.

Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Η Δήμητρα Μηλ. διαβάζει και σας προτείνει....ψάξε στην ομώνυμη ετικέτα παραπάνω στα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ....

Η Δήμητρα Μηλ. διαβάζει και σας προτείνει....ψάξε στην ομώνυμη ετικέτα παραπάνω στα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ....

ΕΚΕΒΙ

ΕΚΕΒΙ
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Cute Finding NemoCute Finding Nemo

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Ν. ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

Μ.ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ...από τον Skipper

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ...από τον Skipper
τα 10 πιο αγαπημένα μου βιβλία που με ταξίδεψαν.....

να μην ξεχάσω να δανειστώ και να διαβάσω...

  • Ο Θεός των μικρών πραγμάτων, Arundhati Roy
  • Δυο φορές Έλληνας, Μένης Κουμανταρέας
  • Οδυσσέας, James Joyce
  • O μύθος του Σίσσυφου, Αλμπέρ Καμύ
  • Μεγάλες προσδοκίες
  • Ο θεός των μικρών πραγμάτων
  • Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
  • Μικρά Αγγλία, Καρυστιάνη
  • Σιντάρτα, Έρμαν Έσσε
  • Έρως, θέρος, πόλεμος, Ευγενία Φακίνου
  • Το μονόγραμμα, Οδυσσέας Ελύτης
  • Τα ρω του έρωτα, ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
  • 100 χρόνια μοναξιάς, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
  • Ο Αλχημιστής, Π. Κοέλο
  • Το όνομα του ρόδου, Ουμπέρτο Έκο
  • Ο κόσμος της σοφίας, Γκάαρντερ

Η γιορτή των ερωτευμένων πλησιάζει. Διαβάστε τα ερωτικά ποιήματα στην Ετικέτα "ΈΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ" και ψηφίστε το ερωτικό ποίημα που σας άρεσε περισσότερο(μπορείτε να επιλέξετε 1 ποιητή ή και περισσότερους)

ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ἔρως, ὃς ἐν κτήμασι πίπτεις, ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις, φοιτᾷς δ’ ὑπερπόντιος ἐν τ’ ἀγρονόμοις αὐλαῖς· καὶ σ’ οὔτ’ ἀθανάτων φύξιμος οὐδεὶς οὔθ’ ἀμερίων σὲ γ’ ἀνθρώπων. Ὁ δ’ ἔχων μέμηνεν.

Ρ. Μ. ΡΙΛΚΕ

Βγάλε τα μάτια μου: μπορώ να σε δω
Κλείσε τ’ αυτιά μου: μπορώ να σε γρικήσω
Και χωρίς πόδια μπορώ σ’ εσε να ρθω ,
Και δίχως στόμα μπορώ να σ’ εξορκίσω.
Σπάσε τα μπράτσα μου: θα σε κρατά η καρδιά μου
Πνίξε μου την καρδιά, μα το μυαλό μου θα χτυπά.
Κι αν ρίξεις στο μυαλό μου τη φωτιά,

Θα σε κρατώ μες το αίμα μου κλεισμένον.


ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

… για να γεννηθείς εσύ,
κι εγώ για να σε συναντήσω
γι’ αυτό έγινε ο κόσμος…


ΣΟΦΟΚΛΗΣ, Αντιγόνη, στ.523

" Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν. "

"Δε γεννήθηκα να μοιράζομαι το μίσος αλλά την αγάπη"